آلن واتس تو این صحبت چند تا ایده‌ی اصلی داره: اول می‌گه من گورو نیستم؛ نه می‌خوام کسی رو نجات بدم، نه دنبال مرید جمع

آلن واتس در این سخنرانی توضیح می‌دهد که چرا در دنیای مدرن، همه‌ی «رازها» ـ از جمله قدرت مواد روان‌گردانی مثل LSD ـ از دست

این صحبت‌ها در اصل درباره‌ی «کنترل» و این سؤاله که: وقتی انسان با تکنولوژی، تقریباً نقش خدا رو برای خودش می‌گیره، واقعاً می‌خواد با این

این سخنرانی، نگاه آلن واتس به رابطه‌ی دین، سکس و لذت را بررسی می‌کند. او نشان می‌دهد که چگونه مسیحیت (و تا حدی سنت غربی)

در این سخنرانی، آلن واتس عاشق شدن را نوعی «دیوانگی الهی» می‌داند؛ تجربه‌ای ناگهانی و ویران‌کننده که می‌تواند آدم معمولی را در نگاه ما به

خلاصه‌ی متن: نمی‌تونی با همون «خودی» که مشکل‌داره، خودت رو نجات بدی. پروژه‌ی «من باید بهتر بشم» در اکثر مواقع فقط یه بازیِ جدیدِ ایگوئه.